تبلیغات
وبلاگ کاملا علمی - دانستنی های جالب در مورد كفش
خواستن = توانستن



نزدیك به پنج هزار سال پیش، مصریها چیزهایی شبیه كفش ساخته بودند. البته بهتر است به آنها بگوییم پوشینه پا، نه كفش. از كفشهای مصری های قدیم می شود طرز زندگی و طبقات اجتماعی در آن زمان را فهمید.

تاریخچه
نزدیك به پنج هزار سال پیش، مصریها چیزهایی شبیه كفش ساخته بودند. البته بهتر است به آنها بگوییم پوشینه پا، نه كفش. از كفشهای مصری های قدیم می شود طرز زندگی و طبقات اجتماعی در آن زمان را فهمید. تمدن ایران، یونان و رم پوشینه های دیگری درست كردند كه نشان دهنده طبقه اجتماعی فرد و میزان قدرت او بود. نام بسیاری از این پوشینه ها هنوز هم استفاده می شود، مثل سندلیوم كه الان به آن صندل می گویند. در قرن چهارم و پنجم میلادی امپراتوری روم به بیزانس منتقل شد. كم كم تفكرات مسیحی روی كفشها تاثیر گذاشت چون مسیحی ها اعتقاد داشتند كفش باید كاملاً پوشاننده باشد به همین دلیل كفشها در مغرب زمین ازحالت صندل به شكل روبسته درآمد.

در قرن دهم و دوازدهم میلادی، اروپایی ها در جریان جنگهای صلیبی از علم و دانش مسلمانان حتی برای كفشهایشان استفاده كردند . در قرن چهاردهم، با پیشرفت صنایع، آرام آرام پارچه و چرم دباغی شده نازك وارد كفش سازی شد. بسیاری قرن چهاردهم را قرن آغاز مد می نامند.

اواخر قرن چهاردهم هم كفشهای نوك تیز مد شد. مردم به هر زحمتی كه بود پنج تا انگشتشان را در پنجه های نوك تیز می كردند تا ثابت كنند چقدر با شخصیت هستند. شروع این مد از هلند بود؛ جایی كه عذاب شست پا و پا درد را برای مردم قرن چهارده میلادی به ارمغان آورد.

اواخر قرن پانزدهم میلادی، وقتی كفش نوك تیز از مد افتاد، كفش نوك پهن مد شد؛ البته بیشتر در شمال اروپا ذهن ها هر روز محصولات تازه تر و عجیب تری بیرون می داد. از نمونه های آن، كفشهای ونیزی بود كه برای خانمها مد شد. این كفشها، یك كفه تخت داشت كه زیرش كاملاً پر بود و ارتفاعش گاهی به شصت سانتی متر می رسید. از مشكل راه رفتن كه بگذریم، وزن این جور كفشها احتمالاً خیلی زیاد بوده است مثل این كه راه رفتن در آن سالها با مشقت و بلای بسیار همراه بوده است.

در قرن هفدهم، این پاشنه های وحشتناك از كفشها حذف شد و پاشنه های معقول تری به كفشهای زنانه و مردانه اضافه شد. قرن هفدهم، دراروپا قرن آدمهای پرافاده بود.

جامعه خیلی طبقاتی شده بود و همه می خواستند به هم فخر بفروشند و بهترین راهی كه به ذهن مردم رسید، پوشیدن لباسهای خاص بود. مردمی كه اهل پز دادن بودند. كفشهای پاشنه بلندی می پوشیدند كه روی آن را با حریر بافته بودند. هر چه پاشنه بلندتر بود، موقعیت آن فرد بالاتر می رفت مثل این كه در آن زمان كسانی كه از بالا به همه چیزهای اطراف نگاه می كردند، احساس قدرت زیادی می كردند. در قرن هجدهم هم اوضاع همان طوری ماند و فقط شكل پاشنه ها تغییر كرد. به جای حریر هم از چرم رنگی استفاده كردند كه به نظرشان بسیار زیبا بود. اما درهمین قرن، اتفاق خیلی مهمی افتاد. سال 1792 مردم از دست پاشنه های بلند و كفشهای حریر خسته شدند و بر ضد جامعه طبقاتی در فرانسه انقلاب كردند. انقلاب كبیر فرانسه، نتایج خیلی مهمی داشت. بعد از آن، مردم كه دیگر به دنبال تساوی و برابری بودند پاشنه های بلند را حذف كردند و همه كفشها از نظر ارتفاع یك شكل شد. قرن نوزدهم، قرن همه گیر شدن مد بود.

بازار مد داغ بود راستی علتش چه بود؟ جوابش خیلی ساده است. چون با وجود چرخ خیاطی و پارچه های مصنوعی، كفش خیلی ارزان شد و همه توانستند از كفشهای خوب استفاده كنند. از نمونه های مد آن سالها، مد كفش پنجه مربعی است كه نزدیك به پنجاه سال عمركرد. سال 1850 پوتین خیلی رواج پیدا كرد . گویا همه متوجه شدند كه برای كار و فعالیت باید كفش های راحتی به پا داشته باشند .

سال 1914، همزمان با آغاز جنگ جهانی اول، كفشهای راحتی اختراع شد. مطمئناً آدمها نمی توانستند زیر بمب و باروت، بچه هایشان را بغل كنند و با كفشهایی كه پاشنه های بلندی داشت این طرف و آن طرف بروند. از سال 1910 هم كه تجارت جهانی شكل گرفت و كشتی ها و هواپیماها محموله ها را از این سر دنیا به آن طرف می بردند، فرهنگ كفش دنیا نیز درهم و برهم شد و كفشها شكل بین المللی به خود گرفتند. از آن به بعد كفش هم داخل صنعت های دیگر شد. هنوز هم در خیلی از كشورها مردم به دلیل گرمی هوا، پابرهنه راه می روند، مثل هندی ها، بنگال ها یا مردم اوگاندا. كفش تاثیر زیادی از محیط اطرافش می گیرد. برای مثال كفش مردم آلاسكا با عربها فرق دارد حتی بعد از ظهور اسلام چون مسلمانان عقیده دارند پیش از ورود به مسجد باید كفشهایشان را دربیاورند. كفشهایی اختراع شد كه دیواره پشت را نداشت. همین گیوه خودمان كفش بسیار محكمی است كه خیلی خنك است و پا از لای درزهایش به راحتی نفس می كشد مردم ژاپن هم با ساقه های برنج، برای خودشان كفش درست می كنند تا بتوانند موقع كار در مزرعه برنج راحت باشند. كفشهای قد بلند، كفشهای قد كوتاه، كفشهای ساق دار.

اجزاء كفش

رویه
تخت بیرونی
كف‌های داخلی قابل تعویض
مغزی: باریكه چرمی نوارمانند كه میان زیره و رویه? كفش دوخته می‌شود.
توكاری: كاغذ یا مقواهایی كه برای كلفت نشان دادن زیره، میان كف و زیره كفش چسبانده می‌شود.
پاشنه
زیرپاشنه‌ها
زیرپاشنه‌‌های گتر
ساق‌پوش
به نوعی پاشنه كفش كه با چرم و میشَن (چرم بز) و مانند آن ساخته بشود «نعلَكی» می‌گویند.

مشخصات كفش مناسب چیست؟

تما شنیده‌اید پای انسان قلب دوم اوست. بسیاری از گذشتگان بر این باور بودند كه نقاط خاصی از كف پا نمایانگر سلامت بخش‌هایی از بدن است و نیاز به مراقبت زیادی دارد تا در همه حال، انسان آرامش داشته‌باشد. برای انتخاب كفش باید راحتی و سلامت پا را حتما در نظر گرفت.

1)كفش مناسب كفشی است كه هنگام پوشیدن طولانی‌مدت، پا را تحت فشار قرار ندهد.

2)هنگام انتخاب كفش‌ در نظر داشته‌باشید انگشتان پایتان دچار تغییر حالت نشوند و یا كناره‌های پایتان تحت فشار ناشی از كفش قرار نگیرند.

3) سعی كنید كفشی را كه انتخاب می‌كنید تنها جنبه زیبایی نداشته‌باشد بلكه از هر لحاظ مانع آسیب دیدنپای شما در برابر گرما، سرما و ناهمواری‌های زمین باشد.

4)به موقعیت و شرایط خودتان هنگام خرید كفش دقت كنید.

5)در نظر گرفتن بیماری‌هایی مثل دیابت ممكن است انتخابتان را محدود كند ولی در نهایت با آگاهی بر بیماری و شرایط حاكم بر شما، یك انتخاب صحیح انجام خواهید داد.

6)در دوران بارداری كفش‌هایی به پا كنید كه فشار زیادی بر پا و ناحیه پشت شما وارد نكند مثل كفش‌های راحت و تختی كه جنس و بافت نرمی دارند.
معمولا در این دوران، بین نیم تا یك نمره، تغییر سایز خواهید داشت كه با توجه به این تغییر باید كفشی مناسب انتخاب كنید.

7)اگر از كمردردهای مكرر رنج می‌برید،‌حتما با توجه بیشتری كفش‌هایتان را انتخاب كنید و سعی كنید كفش‌های طبی به پا كنید زیرا این كمردردها گاهی از عواقب پوشیدن كفش‌های نامناسب و غیر استاندارد است.

8)اگراضافه وزن دارید، پوشیدن كفش‌های تخت و راحت به شما توصیه‌ می‌شود. راه رفتن با كفش‌های پاشنه بلند برای كسانی‌كه اضافه وزن دارند باعث عدم تعادل می‌شود.

9) ‌قبل از خرید كفش حتما چندبار آن را امتحان كنید و مطمئن شوید به پایتان فشار نمی‌آورد.

10) ‌بهترین زمان برای خرید كفش پایان روز است. در طول روز پاهای شما دما، فشار و استرس زیادی را تحمل كرده و برای انتخابی آگاهانه و شناسایی سایز دقیق و مناسب، وقت مناسب‌تری است.

11) ‌هنگام خرید كفش‌هایی كه قصد دارید با جوراب آنها را بپوشید، بهتر است جورابی مناسب به پا داشته باشید كه بسیار نازك یا بسیار ضخیم نباشد.

12) خانم‌هایی كه قدی متوسط یا كوتاه همراه با اندامی متوسط و چاق دارند، بهتر است از كفش‌های پاشنه‌داری استفاده كنند كه پاشنه‌هایش ضخیم و بلند است.

استفاده از این كفش‌ها، باعث زیباتر شدن حركات و برقراری تعادل بیشتر هنگام راه‌رفتن می‌شود. البته استفاده از كفش‌های پاشنه‌دار سوزنی برای این خانم‌ها مناسب نیست.

13) ‌بهترین كفش‌ها برای پیاده‌روی، كفش‌هایی هستند كه به خوبی پاها را دربر‌گیرند و هنگام پیاده‌روی كاملا به عنوان محافظی برای پا عمل كنند و همچنین انعطاف‌پذیر باشند و پا در آن خسته نشود. كفش‌های پیاده‌روی باید بسیار سبك باشند به نحوی كه اصلا احساس نكنید كفشی به پا دارید.

14) ‌اگر به صورت حرفه‌ای و مداوم پیاده‌روی می‌كنید بهتر است كفش‌های ساقدار را انتخاب كنید كه در پیاده‌روی‌های طولانی‌مدت به ساق پایتان آسیبی نرسد.

15) ‌اگر با كفش های پاشنه‌دار مشكل دارید بهترین راه حل این است كه، آنها را به پا كنید و چندین مرتبه در مقابل آینه‌های بزرگ قدم بزنید، یادتان باشد اول حتما بر ‌روی فرش آنها را امتحان كنید و از زوایای مختلف حركات و قدم زدن خودتان را در آینه ببینید. با انجام این كار، با تسلط و اطمینان خاطر بیشتری می‌توانید این كفش‌ها را بپوشید.‌

كفش‌های قدیمی

كفش‌های قدیمی ایرانیان در انواع گیوه، نعلین، اروسی، سگكی، صندل، قُندره و دهان‌دولچه‌ای ساخته می‌شد .

انواع كفشهای مردانه

هر مردی علاوه برداشتن یك جفت كفش كتانی معمولی، به كفش‌های دیگری هم نیاز دارد: یك جفت كفش رسمی؛ یك جفت صندل راحتی؛ و یك جفت چكمه جذاب.

بعد از خواندن این متن، به اندازه كافی درمورد كفش‌های مردانه اطلاعات خواهید داشت تا به راحتی بتوانید به فروشگاه‌های كفش بروید و كفش موردنظر خود را انتخاب كنید.

در بخش اول این مقاله ابتدا به كفش‌های رسمی می‌پردازیم و انواع آن را برای شما ذكر می‌كنیم. می توانید از عكس‌ها استفاده كنید تا بهتر مدل كفش‌ها را بشناسید.

كفش‌های رسمی(dress shoes)


اكثر كفش‌های رسمی یا كاری در دو دسته اصلی قرار می‌گیرد: كفش‌های آكسفورد(كفش بنددار) و كفش‌های رویه كوتاه بدون بند.

1-كفش‌های بندی اسپرت(Oxfords)

به طور كلی هر كفش مردانه بندداری كه از قوزك پا بالاتر نباشد، كفش آكسفورد نامیده می‌شود. البته در این گروه هم انواع بسیار متنوعی كفش وجود دارد.
•كفش‌های آكسفورد بندباز: در این مدل قسمت‌های پهلویی كفش به بالای بخش جلویی كفش دوخته شده است. وقتی كه بندهای كفش بسته می‌شود به نظر می‌رسد كه كفش از چند قطعه جداگانه ساخته شده است.

•كفش‌های آكسفورد بند بسته: بندهای این مدل كفش در زیر بخش جلویی آن دوخته شده است كه كشیده می‌شود و در بالای زبانه كفش بسته می‌شود. در نهایت به نظر می‌رسد كه كفش از یك تكه چرم درست شده است.

•بعضی از كفش‌های آكسفورد در قسمت پنجه یك تكه چرم جداگانه دارند(cap toe). این تكه چرم ممكن است ساده یا تزئین شده باشد.

•آكسفوردهای زینی(Saddle) یك تكه چرم با رنگی متفاوت یا نوع چرم متفاوت به شكل زین در قسمت رویه جلوی كفش و پاشنه كفش دارند.
•كفش كلیتی(Kiltie) نوعی كفش‌ آكسفورد است كه زبانه‌ای از چرم ریشه ریشه دارد كه روی قسمت رویه كفش می افتد تا سوراخ و بندهای كفش را بپوشاند.

•كفش آكسفورد نوك بال(wingtip) رایج‌ترین نوع كفش آكسفورد است. پنجه این كفش به شكلی برش می‌خورد كه مانند بال‌های بازشده یك پرنده به نظر می‌رسد.

وقتی كه می‌خواهید یك كفش رسمی و آكسفورد انتخاب كنید، سعی كنید از چرم طبیعی و اصل باشد. مهم نیست كه طرح و مدل كفش چرم هنوز هم مد است یا نه؛ هر نوع كفش آكسفورد مشكی رنگ را می‌توانید با كت شلوار رسمی به‌خوبی ست كنید و همیشه مد است.

رسمی‌ترین مدل كفش‌ آكسفورد، كفش بنددار بسته چرم مشكی رنگ است. این مدل كفش خصوصا با كت شلوار راه‌دار باریك و كت‌های دو طرف دگمه‌دار بسیار عالی است. اگر كفشتان قهوه ای رنگ است، می‌توانید آن را با كت شلوارهای فاستونی و كت‌های اسپرت بپوشید.

اگر كفش آكسفورد شما قهوه‌ای یا قرمز خیلی تیره است، مدل بنددار باز آن با هر نوع شلوار جین و كتان یا كت شلوارهای روشن و كت های اسپرت ست می‌شود.

2-كفش‌های بدون بند گشاد(Loafers)


قسمت حلقه تمام این مدل كفش‌ها كوتاه برش خورده است، بدون بند است، رویه پهنی دارد و كف كفش یكدست و عریض است. این نوع كفش هم انواع مختلفی دارد، مدل سگك دار، منگوله‌دار و غیره.

برخلاف كفش‌های آكسفورد این نوع كفش برای تمام مردان مناسب نیست.
مردان جوان ممكن است به خریدن یك مدل سگك دار قهوه‌ای تمایل چندانی نشان ندهند؛ درحالیكه این مدل كفش بدون بند، سگك دار قهوه‌ای درمیان مردان میانسال طرفدار زیادی دارد.

مدل‌هایی از این كفش كه منگوله دار است نسبتا رسمی‌تر است و با كت‌شلواری رسمی و كاری به‌خوبی ست می‌شود. این كفش‌های منگوله‌دار اگر از چرم جیر باشد، غیررسمی‌تر است و می‌توانید آن را با كت‌شلوارهای كتانی و سایر مدل های غیررسمی، حتی شلوار جین بپوشید.

مدلی از این كفش كه یك تكه باریك چرم جداگانه روی قسمت رویه دارد و برش كوتاهی خورده است(Penny loafers)، مدل كفش‌های غیررسمی هستند. این نوع كفش اگرچه ابتدا در میان مردان جوان طرفدار زیادی داشت اما در حال حاضر بیشتر مردان مسن‌تر به سراغ این مدل كفش می‌روند.

نكاتی در مورد كفش‌های رسمی

كفش‌های رسمی خود را با پوشیدن روكفشی(حافظ‌های پلاستیكی) از باران، برف و گل و لای محافظت كنید

كفش‌های مشكی رنگ را با لباس‌های مشكی، خاكستری و آبی سیر بپوشید
كفش‌های قهوه‌ای را با لباس‌هایی كه رنگمایه‌های خاكی دارند بپوشید
كفش‌هایی كه به رنگ قرمز تند و تیره هستند، تقریبا با هر رنگ لباس مردانه ست می‌شود .

اطلاعاتی جالب در مورد كفش

كفش‌های چرمی مناسب ترین جنس كفش است، زیرا انتقال هوا بین پوست و خارج از كفش برقرار می‌شود. اما كفش‌هایی كه جنس آنها صد درصد پلاستیك است باعث ایجاد عرق در پا شده و با جلوگیری ازجریان هوا زمینه بروز اختلالات و ناهنجاریهای پوستی فراهم می شود.

دكتر فرزانه تركان متخصص طب فیزیكی و توان بخشی در گفت و گو با ایسنا، با بیان این مطلب گفت: كفش راحت، كفشی است كه دارای ارتفاع مناسب بوده و پا در كفش احساس راحتی كند. معمولا نباید كفی كفش سفت بوده و فشار را فقط به یك نقطه منتقل كند.

وی درباره بهترین شكل و فرم كفش گفت: توزیع یكسان وزن بدن به جلو و عقب پا بهترین شكل كفش می‌باشد البته كفش‌های پاشنه بلند باعث انتقال بیشتر وزن به جلوی پا ‌شده و توصیه می‌شود كه به مدت طولانی درطول روز استفاده نشود.

دكتر تركان با اشاره به استفاده از كفش‌های لژدار كه ارتفاع كفی كفش از قسمت پاشنه تا پنجه پا ادامه دارد و اختلاف آن یك تا دو سانت نیست، اظهار داشت: معمولا نوك باریك و پاشنه بلند كفش باعث انتقال وزن بدن به جلوی پا و تغییر شكل درانگشتان و بیرون زدگی استخوان پا به خارج می شود.

وی ادامه داد: تداوم در استفاده از این كفش‌ها باعث جمع شدن استخوان پا شده و به طرف مخالف كشیده می شود.این ناهنجاریها معمولا دردهای ناراحت كننده‌ای را درافراد ایجاد ‌می كند كه تغییر شكل استخوان پا برگشت ناپذیر است و در نتیجه فرد مجبور به پوشیدن كفش سفارشی می‌شود.

این متخصص طب فیزیكی و توانبخشی با بیان اینكه بر خلاف تصور مردم به خصوص زنان كه صندل و دمپایی را راحت ترین كفش می‌دانند، كفش مناسب كفشی است كه كاملا پا را در برگیرد، توصیه كرد كه خرید كفش حتی الامكان در ساعات بعد ازظهر كه پا به بزرگترین حجم خود رسیده انجام شود. زیرا تورم و افزایش حجم عضلات پا در بعدازظهر در بزرگ ترین حالت آن است.

وی با بیان اینكه بیشترین دردها و ناراحتی‌های كمر و پا به خاطر كفش نامناسب است، تصریح كرد: در مجموع تنها درصد بسیار كمی از كفش‌ها استاندارد هستند و معمولا از نظر جنس، مدل، قرارگیری پاشنه ونحوه توزیع وزن مناسب نیستند اما متاسفانه بیشتر مردم از كفش‌های روتین استفاده می‌كنند.

تركان با اشاره به كفش‌های ورزشی و یا شبیه اسپرت كه راحت ترین كفش‌هاست، اعلام كرد: كفش‌های چرمی مناسب ترین جنس كفش است، زیرا انتقال هوا بین پوست و خارج از كفش برقرار می‌شود. اما كفش‌هایی كه جنس آنها صد درصد پلاستیك است باعث ایجاد عرق در پا شده و با جلوگیری ازجریان هوا زمینه بروز اختلالات و ناهنجاریهای پوستی فراهم می شود.

وی با بیان اینكه نباید كفش را بدون جوراب پوشید، گفت: جوراب‌ها باید نخی باشد چون كه باعث تسریع در انتقال هوا می‌شود. همچنین نباید پا به مدت طولانی در كفش قرار گیرد حتی كفش‌هایی كه خیلی راحت هستند.

دكتر فرزانه تركان درباره نرمش‌ و جابه جا كردن عضلات برای رفع خستگی پا اظهار داشت: این حركات باعث جریان خون به نقاط مختلف پا می‌شود كه می‌توان مچ پا را به سمت بالا كشید و نگه داشت. تكرار این حركات باعث می‌شود تا ورمی كه در قسمت‌های پا ایجاد شده كمتر شده و سیستم پمپاژ و انتقال خون به قسمت قلب جریان پیدا كند.

وی در پایان توصیه كرد: مردم بیشتر از آن كه به زیبایی كفش توجه كنند باید به راحتی كفش اهمیت دهند.

كفش هاى پلاستیكى باعث ناراحتى پوستى مى شود

كفش هاى چرمى مناسب ترین جنس كفش است، زیرا انتقال هوا بین پوست و خارج از كفش برقرار مى شود. اما كفش هایى كه جنس آنها صد درصد پلاستیك است باعث ایجاد عرق در پا شده و با جلوگیرى ازجریان هوا زمینه بروز اختلالات و ناهنجاریهاى پوستى فراهم مى شود.

یك متخصص طب فیزیكى و توان بخشى در گفت و گو با ایسنا، با بیان این مطلب گفت: كفش راحت، كفشى است كه داراى ارتفاع مناسب بوده و پا در كفش احساس راحتى كند. معمولا نباید كفه كفش سفت بوده و فشار را فقط به یك نقطه منتقل كند.

وى درباره بهترین شكل و فرم كفش گفت: توزیع یكسان وزن بدن به جلو و عقب پا بهترین شكل كفش است البته كفش هاى پاشنه بلند باعث انتقال بیشتر وزن به جلوى پا شده و توصیه مى شود كه به مدت طولانى درطول روز استفاده نشود.

وى با اشاره به استفاده از كفش هاى لژدار كه ارتفاع كفه كفش از قسمت پاشنه تا پنجه پا ادامه دارد و اختلاف آن یك تا دو سانت نیست، اظهار داشت: معمولا نوك باریك و پاشنه بلند كفش باعث انتقال وزن بدن به جلوى پا و تغییر شكل درانگشتان و بیرون زدگى استخوان پا به خارج مى شود.

وى ادامه داد: تداوم در استفاده از این كفش ها باعث جمع شدن استخوان پا شده و به طرف مخالف كشیده مى شود.این ناهنجاریها معمولا دردهاى ناراحت كننده اى را درافراد ایجاد مى كند كه تغییر شكل استخوان پا برگشت ناپذیر است و در نتیجه فرد مجبور به پوشیدن كفش سفارشى مى شود. این متخصص طب فیزیكى و توانبخشى با بیان اینكه بر خلاف تصور مردم به خصوص زنان كه صندل و دمپایى را راحت ترین كفش مى دانند، كفش مناسب كفشى است كه كاملا پا را در برگیرد، توصیه كرد كه خرید كفش حتى الامكان در ساعات بعد از ظهر كه پا به بزرگترین حجم خود رسیده انجام شود. زیرا تورم و افزایش حجم عضلات پا در بعدازظهر در بزرگ ترین حالت آن است.

وى با بیان اینكه بیشترین دردها و ناراحتى هاى كمر و پا به خاطر كفش نامناسب است، تصریح كرد: در مجموع تنها درصد بسیار كمى از كفش ها استاندارد هستند و معمولا از نظر جنس، مدل، قرارگیرى پاشنه ونحوه توزیع وزن مناسب نیستند اما متاسفانه بیشتر مردم از كفش هاى روتین استفاده مى كنند.

وى با اشاره به كفش هاى ورزشى و یا شبیه اسپرت كه راحت ترین كفش هاست، اعلام كرد: كفش هاى چرمى مناسب ترین جنس كفش است، زیرا انتقال هوا بین پوست و خارج از كفش برقرار مى شود. اما كفش هایى كه جنس آنها صد درصد پلاستیك است باعث ایجاد عرق در پا شده و با جلوگیرى ازجریان هوا زمینه بروز اختلالات و ناهنجاریهاى پوستى فراهم مى شود.

وى با بیان اینكه نباید كفش را بدون جوراب پوشید، گفت: جوراب ها باید نخى باشد چون كه باعث تسریع در انتقال هوا مى شود. همچنین نباید پا به مدت طولانى در كفش قرار گیرد حتى كفش هایى كه خیلى راحت هستند.

وى درباره نرمش و جابه جا كردن عضلات براى رفع خستگى پا اظهار داشت: این حركات باعث جریان خون به نقاط مختلف پا مى شود كه مى توان مچ پا را به سمت بالا كشید و نگه داشت. تكرار این حركات باعث مى شود تا ورمى كه در قسمت هاى پا ایجاد شده كمتر شده و سیستم پمپاژ و انتقال خون به سمت قلب جریان پیدا كند. وى در پایان توصیه كرد: مردم بیشتر از آن كه به زیبایى كفش توجه كنند باید به راحتى كفش اهمیت دهند.

كفش‌های پاشنه‌دار

یكی دیگر از سوالات بسیار مهم در انتخاب كفش، پاشنه‌دار بودن آن است كه البته در خانم‌ها مصداق بیشتری می ‌یابد. كفش‌های پاشنه تخت، چون حالت ضربه‌ گیری در پاشنه ندارند، هنگام راه رفتن باعث درد پاشنه می‌ شوند. پس پاشنه باید وجود داشته باشد، اما كفش‌های پاشنه بلند هم، به طریق دیگری سبب آزار و درد پا می ‌شوند.

زنان ده برابر بیشتر از مردان از درد پاها‌یشان شكایت دارند و دلیل آن پوشیدن كفش‌های پاشنه بلند است كه پنجه آن تیز بوده و به انگشتان پا فشار می ‌آورند.

پوشیدن كفش‌های پاشنه بلند و غیراستاندارد دارای عوارضی است:
عوارضی مانند انحراف انگشت شست پا، میخچه، تاول و خمیدگی انگشتان، دردهای مزمن كمر ، دردهای مفاصل ، زانو ،پاشنه پا و خستگی‌های زودرس، پیامد مستقیم استفاده از چنین كفش‌هایی است.

با شروع تابستان و گرم‌تر شدن هوا، انواع دیگری از كفش‌ها موسوم به كفش‌های تابستانی یا صندل وارد بازار می‌ شوند. این كفش‌ها نسبتاً باز بوده و امكان تبادل هوا میان بیرون و درون كفش را فراهم می ‌آورند و باعث می ‌شوند كه گرما در كفش ایجاد نشود، اما همین كفش‌ها هم استانداردهای خاص خودشان را دارند.

نكته مهم این است كه پا در هنگام حركت باید در یك حالت ثابتی بماند. در كفش‌هایی كه پشت باز هستند، هنگام حركت، یك انرژی صرف بیرون نیفتادن آنها از پا می ‌شود و این‌ كفش‌ها باعث خستگی بی ‌مورد می ‌شوند.

بعضی از صندل‌های ظریف زنانه یك بند نازك در قسمت عقب دارند. بندهای نازك به علت قطر كم، فشار بیشتری روی یك نقطه از پا متمركز می‌ كنند و باعث آزار آن می‌ شوند. پوشیدن این كفش‌ها در درازمدت، باعث التهاب تاندون آشیل پا می‌ گردد كه بسیار دردناك و آزاردهنده است، ولی به افرادی كه مایل به پوشیدن صندل هستند توصیه می كنیم، اگر قصد پیاده ‌روی‌های طولانی‌ تر از 20 دقیقه را دارید، به هیچ ‌وجه صندل نپوشید و از كفش‌های استاندارد دیگر استفاده كنید.

بیشتر مردم در انتخاب كفش به زیبایی و رنگ و طرح آن دقت می ‌كنند نه به فاكتورهای استاندارد آن و این باعث آزارهای درازمدت در آنها می ‌شود.
امیدواریم فرهنگ پوشیدن كفش و اطلاع‌ رسانی در این زمینه آن قدر زیاد شود تا به ‌جایی برسیم كه در واقع كفش‌های استاندارد را دوست داشته باشیم و بخریم.

راهنمای خرید كفش

با رعایت چند نكته كلیدی هنگام انتخاب كفش سلامتی پاهای خود را تضمین كنید:

1-كفشی بخرید كه با فرم طبیعی پاهای شما مطابقت داشته باشد.

2-پاها بطور طبیعی در ساعات انتهایی روز اندكی ورم میكنند به همین خاطر بهترین زمان برای اندازه كردن كفش عصر و پس از غروب آفتاب است.

3- سایز درج شده بروی كفش را ملاك قرار ندهید چراكه قابل اطمینان نیستند.

4-خرید كفش تنگ به امید اینكه پس از مدتی جا باز خواهد كرد یك اشتباه محض است. هیچگاه یك كفش تنگ را خریداری نكنید.

5- كف كفش میبایست محكم و قابل انعطاف باشد و سطح آجداری نیز داشته باشد. خود كفش نیز باید سبك باشد.

6- از به پا كردن كفشهای پاشنه بلند به مدت طولانی خودداری كنید. كفشهای پاشنه بلند لغزیدن و بزمین خوردن، درد كمر و پا و تغییر در فرم پا را بدنبال دارند. سعی كنید پاشنه كفشتان از 4 سانتی متر بلند تر نباشد. همچنین پاشنه های عریض تر نسبت به پاشنه های نوك تیز و باریك مناسبتر میباشند.

7-هنگام امتحان كفش توجه داشته باشید كه پاشنه پاهای شما نباید درون كفش بلغزد.

8- سایز پاهای شما با افزایش سن، تغییر وزن و یا در دوران بارداری تغییر میكند. بنابراین هنگام خرید كفش نو به سایز پاهای پیشین خود اتكا نكنید.

9-در اغلب افراد سایز یكی از پاهایشان با پای دیگر متفاوت میباشد. بنابراین در انتخاب كفش پای بزرگتر را ملاك انتخاب قرار دهید.

10-كفش اندازه كفشی است كه هنگامی كه شما ایستاده اید میان نوك بزرگترین انگشت پا (معمولا شست پا) و انتهای كفش حداقل یك سانتی متر فاصله وجود داشته باشد و شما قادر باشید انگشتان پای خود را آزادانه تكان دهید. همچنین به قوس كف پا نیز توجه كنید كه مطابق شكل باید متناسب با قوس كفش باشد.

11-برای امتحان كردن كفش حتما بندهای كفش را بطور كامل ببندید و سپس بایستید و چند قدم راه بروید تا كاملا از اندازه بدن كفش اطمینان حاصل كنید.

12-از خرید كفشهای پنجه باریك تا حد امكان خودداری كنید چراكه اینگونه كفشها انگشتان پا را تحت فشار قرار داده و بد فرم میكند.

13- كفشهای تخت، لژ دار و یا پاشنه كوتاه هم راحت ترند و هم ایمن تر.

14- در هنگام انتخاب كفش به نوع جورابی كه عادت به پوشیدن دارید نیز توجه كنید. و هنگام خرید نیز همان جوراب را به پا داشته باشید.

15- عوارض پوشیدن كفشهای تنگ شامل: پینه پا، میخچه، دردهای مفاصل، درد زانوها و پاشنه پا و خستگی زود رس میباشد.

16-به پا كردن كفشهای گشاد نیز سبب میگردد تا پاها تاول بزنند و فرد از تعادل كافی هنگام راه رفتن برخوردار نباشد.

17- از فروشگاههایی خرید كنید كه تنوع كفش در آنها بالاست تا محدودیت انتخاب نداشته باشید.

18-تحت تاثیر صحبتهای فروشنده قرار نگیرید آنها شما را ترغیب میكنند تا هر كفش تنگ و نامناسبی را خریداری كنید. اما شما با صبر و حوصله كفش راحت و اندازه پاهای خود را انتخاب كنید.

19-چرم بهترین رویه كفش محسوب میگردد چراكه مانند پوست تنفس كرده و تهویه دارد.

20-كفشی بخرید كه بتوانید سایز آن را اندكی تغییر دهید یعنی كفشهای بند دار و یا سگك دار.

21- آستر و پوشش درون كفش میبایست نرم، فاقد درز و هر گونه برآمدگی باشد.

22- شما قادر میباشید طبق فرمول زیر سایز كفش خود را بدست آورید. ابتدا میبایست طول پای خود را اندازه گیری كنید (از نوك بلندترین انگشت پا (معمولا شست پا) تا پشت پاشنه پا):

سایز كفش=‌]طول پا(سانتی متر)+2 سانتی متر‍[ * 1.5
ایـن فـرمـول سـایـز كـفـش اروپایی را مشخص می كند كه با سایز كـفشـهای كشورمان هماهنگی دارد.

نكاتی در مورد نگهداری كفش

كفشهای نو را كه برای اولین بار می خواهید استفاده كنید فقط به مدت ده دقیقه در روز ( و به مدت پنج روز ) بپوشید تا حالت اصلی و زیبایی اولیه كفش برای مدت زیادی حفظ شود. این یكی از مهمترین عوامل حفظ زیبایی ظاهر كفش و نیز بالارفتن مدت زمان عمر كفش میباشد كه متاسفانه در كشورهای جهان سوم بدلیل پایین بودن سطح درآمد جامعه چنین كارهایی عملا غیرممكن می باشد. چون افراد توانایی خرید دو یاچند جفت كفش را در یك زمان ندارند .

توضیح : مورد فوق یك مورد پزشكی نیز می باشد و افراد مبتلا به دیابت حتما باید این مورد را رعایت كنند و اجازه ندهند تا خشكی و یا باصطلاح تازگی اولیه كفش به پای آنها صدمه بزند .

از قالبهای مخصوص برای كفش (فنری یا معمولی ) نیز می توانید برای حفظ حالت اولیه كفش استفاده كنید

واكس زدن باعث می شود تا كفش شما همیشه نرم و انعطاف پذیر باشد پس , به طور مرتب كفشهایتان را واكس زده و تمیز نگهدارید در ضمن:
" كفش تمیز و مرتب نشانه شخصیت و انظباط شماست "

چند نكته دیگر

كفشی را كه تازه خریداری كرده اید به مدت ده دقیقه در روی فرش بپوشید و قدم بزنید و كاملا مطمئن شوید كه كفش از لحاظ اندازه و قالب متناسب با پای شما است در غیر اینصورت به فروشگاه مورد نظر مراجعه كنید و كفش خود را تعویض كنید.

حتما لزومی ندارد كه شما همیشه شماره مثلا 40 بپوشید , ممكن است با مرور زمان و تحت مواردی مثل افزایش سن , افزایش وزن , كاهش وزن و ... شماره پای شما كمی بزرگتر و یا كوچتر شده یاشد , , دقت كنید !!!.
از پوشیدن كفشهای تنگ جدا خودداری فرمایید زیرا زمانی كه " پا " تحت فشار بوده و ناراحت باشد سیستم عصبی مختل شده و قدرت تفكر و تصمیم گیری در حد بسیار پایینی كاهش می یابد.

در بسیاری از موارد پاهای چپ و راست به اندازه دو یا سه میلیمتر از همدیگر اختلاف دارند پس در هنگام خرید , انتخاب خود رابر اساس اندازه پای بزرگتر انجام دهید.

واكس

واكْس به صورت عمومی به ماده‌ای گفته می‌شود كه بر روی جسمی مالیده شود به طور مثال واكس كفش ماده‌ای است كه روی كفش برای ایجاد لایه‌ای شفاف و محافظت از نخ‌های آن مالیده می‌شود.

انواع مختلفی از واكس برای مصارف مختلف وجود دارد:

واكس چرم برای براق كردن سطوح چرمی، واكس بدنه خودرو برای براق كردن بدنه خودرو، واكس مو برای حالت دادن و براق كردن موی سر و غیره...

معمولاً واكس ماده‌ای كرم مانند است كه برای براق كردن سطح مواد مختلف استفاده می‌شود. امروزه جهت ایجاد رفاه دستگاه‌هایی جهت واكس كفش ایجاد شده‌است كه به آن دستگاه براق كننده كفش می‌گویند كه به وسیله یك یا دو برس كه به صورت افق قرار دارند رویه و كناره‌های كفش را تمیز می‌نماید.

برای تهیه واكس كفش ابتدا باید حلال مناسب انتخاب شود. سابقاً از حلال نیتروبنزن برای این منظور استفاده می شد اما به علت تأثیر نامطلوبی كه بر روی چرم به جا می گذارد استعمال آن بعدها متروك گردید. امروزه از روغن تربانتین به عنوان حلال استفاده می شود، اما در بعضی موارد به علت گرانی این روغن به جای آن پارافین مایع یا نفت به كار می برند كه البته از مرغوبیت واكس خواهد كاست. در انتخاب ماده حلال باید شرایط زیر رعایت شود:

1- درجه جوش آن باید نزدیك به درجه جوش تربانتین باشد.

2- قابلیت تبخیر آن چنانچه زیاد باشد با چند بار باز و بسته شدن سرپوش قوطی واكس، محتوای آن خشك و غیر قابل استفاده می شود و چنانچه قابلیت تبخیر آن كم باشد به هنگام واكس زدن موجب تأخیر عمل شده و از براق شدن چرم جلوگیری می كند. بنابراین قابلیت تبخیر این ماده باید متناسب با زمان لازم باشد به طوری كه عیبهای فوق ظاهر نشود.

3- قابلیت حل آن برای سایر مواد لازم در ساخت واكس و حفظ این مواد در درجات حرارت مختلف
4- علاوه بر مواد فوق باید روغن مناسبی در واكسها به كار رود كه جایگزین چربی طبیعی چرم باشد و در حفظ آن عمل نماید. برای این منظور معمولاً از استآرین، اولئین، لانولین و پاره ای روغنهای نباتی به مقدار مناسب استفاده می كنند.



منبع خبر : شفاف - http://shafaf.ir/fa/pages/?cid=2082