تبلیغات
وبلاگ کاملا علمی - ابله مرغان
خواستن = توانستن
آبله مرغان چیست؟
آبله مرغان یک بیماری عفونی و مسری است که به وسیله ویروس «واریسلا» ایجاد می‌شود. وقتی این ویروس وارد بدن شود، برای همیشه در عقده‌های عصبی- حسی باقی می‌ماند و فعال شدن مجدد آن موجب بروز بیماری «زونا» می‌گردد. این بیماری اغلب یک بیماری خفیف و شایع در کودکان می‌باشد، ولی در برخی افراد به خصوص بالغین و افراد دچار نقص ایمنی و نوزادان می‌تواند موجب بیماری شدید نیز شود.


علایم آبله مرغان چیست؟
آبله مرغان یک بیماری بثوری تب‌دار است که معمولاً خفیف و خود به خود بهبود شونده می‌باشد. ابتدا فرد بیمار دچار علایم تب، بی‌حالی، بی‌اشتهایی، سردرد و گاه درد خفیف شکمی می‌شود که بعد از 2- 1 روز بثورات قرمز رنگ خارش‌دار معمولاً در ناحیه سر، صورت یا تنه ظاهر می‌شوند، این بثورت به تدریج حاوی مایع روشن می‌گردد که 2- 1 روز بعد مایع فوق به تدریج کدر می‌شود.

به تدریج بثورات فوق در قسمت‌های دیگر بدن نیز ظاهر می‌شوند. تعداد بثورات می‌تواند بین 1500- 10عدد باشد.


روش‌های سرایت آبله مرغان کدام است؟
ویروس آبله مرغان از طریق ترشحات تنفسی و نیز تماس با مایع موجود در ضایعات پوستی از فرد مبتلا به افراد دیگر منتقل می‌شود، افراد مبتلا به آبله‌ مرغان از 2- 1 روز قبل از ظهور بثورات جلدی تا حدود 7 روز پس از بروز بثورات می‌توانند منتقل کننده بیماری باشند.



آبله مرغان معمولاً در چه سنی دیده می‌شود و آیا جنبه ژنتیکی دارد؟
آبله مرغان یک بیماری ویروسی است که بیشتر در سنین کودکی مشاهده می‌شود و اغلب کودکان تا سن 15سالگی به آن مبتلا می‌شوند. بیماری جنبه ژنتیکی ندارد، ولی اگر مادر در دوران بارداری مبتلا شود، ویروس می‌تواند از طریق جفت به جنین منتقل شود.


راه‌های تشخیص آبله مرغان کدام است؟
تشخیص آبله مرغان بیش‌تر بالینی می‌باشد و برای تشخیص معمولاً نیاز به انجام بررسی‌های آزمایشگاهی نیست. هر وقت در کودکی علایم بیماری مانند بثورات قرمز رنگ خارش‌دار دیده شود که ابتدا بیشتر در قسمت‌های سر و صورت و تنه به صورت روشن و متعاقب آن به صورت بثورات کدر مشاهده می شود و در مرحله بعدی تمام قسمت‌های بدن از جمله اندام‌ها و تنه را درگیر می کند و همچنین فرد دارای علایمی مانند تب، بی‌حالی، بی‌اشتهایی و سردرد خفیف باشد، احتمال وجود بیماری آبله مرغان داده می‌شود.

آبله‌مرغان در حاملگی
در موارد نادر ، آبله‌مرغان مادر منجر به سندرم مادرزادی آبله‌مرغان می‌گردد که با علایم ، کوچکی سر (میکروسفالی) ، ناهنجاری در یک اندام ، نقایص چشمی و ضایعات پوستی موقع تولد مشخص می‌شود. زمانی که مادر در فاصله زمانی 5 روز قبل از زایمان تا 2روز بعد از زایمان مبتلا به آبله‌مرغان شود، نوزاد مبتلا به آبله‌مرغان پیشرونده می‌‌شود و میزان مرگ و میر بالاست.

پیشگیری
واکسن: اخیرا نوعی واکسن زنده ضعیف شده واریسلا مورد تایید قرار گرفته است. این واکسن در کودکانی که از نظر ایمنی سالم هستند، استفاده می‌شود.
ایمنوگلوبولین واریسلا زوستر (VZIG): VZIG حاوی آنتی‌بادی ضد ویروس واریسلا است که در موارد زیر استفاده می‌شود (در صورتی که این افراد تماس با بیمار داشته باشند.):
بچه‌های با ضعف سیستم ایمنی
افراد طبیعی در سن بلوغ که حساس هستند (از نظر ایمنی)
خانمهای حامله
نوزادانی که در معرض آبله‌مرغان مادر قرار گرفتند.
نوزادان با سن کمتر از 28 هفتگی که در بیمارستان بستری شده‌اند.
در موارد بالا VZIG باید در عرض 96 ساعت بعد از تماس تزریق شود. در صورت ابتلا به آبله‌مرغان معمولا ایمنی برای تمام عمر باقی می‌ماند و دو بار ابتلا به آبله‌مرغان نادر است، ولی احتمال ابتلا به زونا در این فرد وجود دارد.


درمان آبله مرغان کدام است؟
همان‌طور که ذکر شد آبله مرغان یک بیماری خود به خود بهبود شونده با دوره حدود 9- 7 روز است. معمولاً نیاز به درمان اختصاصی ندارد. استفاده از داروهای ضد خارش موجب راحتی بیمار و نیز کاهش احتمال عفونی شدن بثورات می‌شود.

در صورت داشتن تب برای مدت کوتاه می‌توان از داروهای کاهنده تب استفاه کرد.

فقط در موارد شدید، افراد بالای 13 سال یا کمتر از یک سال و با نظر پزشک ممکن است نیاز به تجویز داروی ضد ویروسی باشد.