تبلیغات
وبلاگ کاملا علمی - ژنتیک پیری :
خواستن = توانستن

ژنتیک پیری :

طول عمر انسان یک فنوتیپ پیچیده است که تحت تاثیر عوامل مختلف از جمله رژیم غذایی، فعالیت بدنی، شیوه‌های زندگی و شرایط محیطی قرار می‌گیرد. اگرچه عوامل غیرژنتیکی نقش مهمی در طول عمر انسان دارند اما محققان علم ژنتیک معتقدند که بیش از 50 درصد تفاوت طول عمر انسان‌ها به تفاوت‌های ژنتیکی آنها وابسته است و همیشه در تلاش برای کشف رازهای ژنتیکی فرایند پیری بوده اند.
ژنی که به تازگی به عنوان ژن ط
ول عمر معرفی شده است FOXO3A نام دارد. این ژن عضوی از خانواده‌ی ژنی FOXO ( شامل 3 ژن FOXO1A ،FOXO3A و FOXO4 ) است که پروتئین حاصل از ترجمه آنها از دسته عوامل دخیل در رونویسی ژن‌ها هستند و به دلیل وجود یک دُمین با سر چنگکی در همه‌ی آنها، به این نام شناخته می‌شوند.
در بررسی که سال 2005 برای مطالعه‌ی ژن‌های دخیل در اُبیسم( چاقی مرضی) بر روی پلی‌مورفیسم این خانواده‌ی ژنی در جمعیت‌های کُره‌ای صورت گرفته شد 3 شکل برای FOXO1A ، 7 شکل برای FOXO3A و 6 نوع برای FOXO4 گزارش شد.

پروتئین‌های خانواده‌ی FOXO به دنبال اتصال هورمون انسولین به گیرنده‌اش در غشای سلول، که سبب به راه افتادن واکنش‌های آبشاری فسفریلایون پروتئن‌های مختلف می‌شود، فسفریله شده، اجازه‌ی ورود به هسته را می‌یابند.

پروتئین‌های FOXO در هسته‌ی سلول سبب تنظیم رونویسی ژن‌های موثر در متابولیسم می‌شوند. همچنین در عملکرد عامل رهاسازی فاکتور‌های رشد دخالت می‌کنند. این پروتئین ظاهراً در تنظیم آپاپتوزیس از طریق دخالت در رونویسی ژن‌های P53 و Bim نقش دارد.

از این رو خانواده‌ی پروتئین‌های FOXOدر بسیاری از عملکردهای سلول از جمله تمایز، تکثیر سلولی، متابولیسم، کنترل حیات و مرگ سلولی نقش دارد.

FOXO3A از ژن‌های جذاب و مورد توجه در مطالعات ژنتیک پیری است. این ژن در انسان بر روی بازوی کوچک کرومزوم شماره‌ی 13 واقع شده است. 

از سال 1990 که نقش FOXO3A در فرایند پیری کرم‌ها و مگس‌ها گزارش شد، بررسی نقش و تنوع آن در انسان مورد توجه ویژه‌ قرار گرفت.

سپتامبر سال گذشته یک تیم تحقیقاتی به سرپرستی Bradly J.Willox نتایج تحققات خود بر روی تنوع ژنتیکی مرد‌های آمریکایی ژاپنی الاصل با میانگین سنی 95 سال را در مجله‌ی PNAS به چاپ رساندن. و این فرضیه را مطرح کردند که تنوع در ژن FOXO3A بر روی متوسط عمر انسان اثر مثبت دارد.

گروه تحقیقاتی «بررسی سلامت در دوران پیری» از مرکز تحقیقات زیست‌شناسی مولکولی بالینی دانشگاه کریستین-آلبرت آلمان با بررسی نمونه‌ی DNA گرفته‌ شده از 388 مرد صد ساله‌ی اروپایی و مقایسه‌ی آن با نمونه DNA حاصل از 731 مرد جوان، فرضیه وجود رابطه بین FOXO3A و طول عمر را تایید کردند. نتایج تحقیقات آنها هفته‌ی گذشته (2 فوریه) در نشریه‌ی دانشگاه کیل به چاپ رسیده است.
ژنوتیپ‌های مختلفی از FOXO3A در بین جمعیت‌ها مشاهده می‌شود که سبب بروز فنوتیپ‌های متنوع می‌شود.

در بررسی توالی ژن FOXO3A یک جایگاه ویژه شناسایی شده است. در این مکان به طور عمده از بین 4 نوع باز موجود در DNA – آدنین(A)، گوانین(G)، سیتوزین(C)، تیمین(T) – نوکلئوتید با باز T حضور فراوانتری دارد.

اما در مردهایی که میانگین سنی 95 سال داشتند (مطالعه‌ تیم دکتر ویلوکس) در جایگاه ویژه‌ی مذکور دارای باز G به جای T در یکی از آلل‌های ژن FOXO3A بوده‌اند.

همچنین محققان دریافته اند که افرادی که حامل ژنوتیپ هتروزیگوت G/T هستند ( یعنی در یکی از کرومزوم‌ها در جایگاه ویژه ژن FOXO3A دارای G هستند) دو برابر شانس دارند که 98 ساله شوند و مردهایی که دارای ژنوتیپ هموزیگوت G/G هستند ( یعنی در هر دو کرومزوم شماره‌ی 13 در جایگاه ویژه ژن FOXO3A دارای G هستند) سه برابر شانس دارند که یک قرن زندگی کنند.

در بررسی اخیر مشخص شده است که مردهای با طول عمر بالا، فنوتیپ‌های مرتبط به سلامت در دوران پیری، شامل کاهش خطر ابتلا به سرطان و بیماری‌های قلبی عروقی، سلامتی فیزیکی و عقلی و حفظ توانایی کنترل ارادی بدن در سنین بالا را نیز نشان می‌دهند.
ژنوتیپ‌های مختلفی از FOXO3A در بین جمعیت‌ها مشاهده می‌شود که سبب بروز فنوتیپ‌های متنوع می‌شود.

در بررسی توالی ژن FOXO3A یک جایگاه ویژه شناسایی شده است. در این مکان به طور عمده از بین 4 نوع باز موجود در DNA – آدنین(A)، گوانین(G)، سیتوزین(C)، تیمین(T) – نوکلئوتید با باز T حضور فراوانتری دارد.

اما در مردهایی که میانگین سنی 95 سال داشتند (مطالعه‌ تیم دکتر ویلوکس) در جایگاه ویژه‌ی مذکور دارای باز G به جای T در یکی از آلل‌های ژن FOXO3A بوده‌اند.

همچنین محققان دریافته اند که افرادی که حامل ژنوتیپ هتروزیگوت G/T هستند ( یعنی در یکی از کرومزوم‌ها در جایگاه ویژه ژن FOXO3A دارای G هستند) دو برابر شانس دارند که 98 ساله شوند و مردهایی که دارای ژنوتیپ هموزیگوت G/G هستند ( یعنی در هر دو کرومزوم شماره‌ی 13 در جایگاه ویژه ژن FOXO3A دارای G هستند) سه برابر شانس دارند که یک قرن زندگی کنند.

در بررسی اخیر مشخص شده است که مردهای با طول عمر بالا، فنوتیپ‌های مرتبط به سلامت در دوران پیری، شامل کاهش خطر ابتلا به سرطان و بیماری‌های قلبی عروقی، سلامتی فیزیکی و عقلی و حفظ توانایی کنترل ارادی بدن در سنین بالا را نیز نشان می‌دهند.