تبلیغات
وبلاگ کاملا علمی - الوورا
خواستن = توانستن
صبر زرد

Aloe

Aloe Vera به عنوان یك گیاه طبی سابقه طولانی دارد و قدمت استفاده از آن به سال 1750 قبل از میلاد مسیح بر می گردد. امروزه این گیاه در اغلب مناطق نیمه گرمسیری و گرمسیری از قبیل منطقه كاراییب، جنوب ایالات متحده، آمریكای لاتین و خاور میانه می روید. بسیاری از مردم نیز این گیاه را در گلدانهای كوچك در منازل خود به منظور درمان سوختگیها و بریدگیهای جزئی پرورش می دهند.

معرفی گیاه



Aloe vera یك گیاه بادوام با گلهای زرد است. برگهای سخت آبدار و نیزه ای این گیاه به طول 20 اینچ رشد می كند و طول كل گیاه تا 4 پا می رسد. تنها برگهای این گیاه ارزش دارویی دارند، اما بخشهای مختلف برگها نیز برای اهداف گوناگونی مورد استفاده قرار می گیرند. ژله شفاف و سفتی از قسمتهای داخلی برگ تشرح میشود. بین این ژله و پوست بیرونی برگ سلولهای خاصی حاوی مایع زردرنگ تلخ قرار دارد. وقتی كه این مایع خشك میشود، سبب تولید شیرة Aloe میشود. تركیبات گیاه

ژل Aloe حاوی گلیكوپروتئین است كه از تورم و درد جلوگیری و روند بهبود را تسریع می كند و همچنین حاوی پلی ساكارید است كه رشد و ترمیم پوست را تحریك می كند. "آنتراكوئین" موجود در شیرة Aloe به عنوان مسهل مؤثر عمل می كند. این مواد شیمیایی در مقادیر كم، می توانند از تشكیل سنگ كلیه جلوگیری كنند.

از ژل Aloe برای درمان زخمهای درونی و بیرونی نیز می تواند استفاده كرد. این ماده روند درمان بسیاری از جراحات پوستی از جمله زخمها، سوختگیها و یخ زدگی را تسریع می كند. شیرة *این گیاه مسهل مفیدی است، اما چون می تواند سبب گرفتگی دردناك عضلات شود، غالباً استفاده نمیشود. با میزان مصرف كمتر، شیرة Aloe می تواند از سنگ كلیه پیشگیری یا اندازة سنگ را كوچكتر كند. این ماده به عنوان تسهیل كننده دفع مدفوع به ویژه در افرادی كه مبتلا به وبواسیر هستند ماده مفیدی است.

عصارة Aloe شكل ژل این گیاه است كه مصارف داخلی دارد و چون دارای خواص ضد میكروبی است، از آن برای درمان عفونتهای میكروبی مجاری معده ای-روده ای نیز می توان استفاه كرد. چون این ماده اسیدهای معده را كه سبب تشدید زخمها میشود كاهش می دهد برای درمان زخمهای معده نیز مؤثر است.

تحقیقات اخیر نشان داده كه "مانوز استیله" به عنوان یك تركیب ضد ویروسی، دارای خواص درمانی ضد ویروس ایدز است. مانور استیله خود ویروس را مورد حمله قرار می دهد اما مهمتر اینكه، میزان تأثیر AZT را (یك داروی مؤثر در درمان عفونت ویروس HIV) تا حد زیادی بالا میربرد. اگر این تركیب دارویی با Aloe مصرف شود، میزان AZT مورد استفاده برای HIV را می توان تا 90% تقلیل داد كه این امر از هزینه ها و عوارض جانبی AZT تا حد زیادی خواهد كاست.

اشكال موجود

ژل Aloe به شكل تازه كه از گیاه Aloe گرفته شده باشد بهترین ماده است، اما این ماده به صورت تجاری در شكل ژله ثابت شده نیز موجود است. پودر شیرة Aloe نیز به شكل كپسولهای 500 میلی گرمی به عنوان داروی مسهل موجود است. عصاره Aloe در واقع شكل مایع ژل است.



نحوه مصرف

بهترین نوع ژل Aloe شكلی است كه تازه از گیاه گرفته شده باشد. بسیاری از افراد این گیاه را برای درمان سوختگیها و بریدگیهای جزئی در آشپزخانه خود نگه می دارند. این گیاه برای درمان كهیر و پیچك سمی نیز می تواند مؤثر واقع شود.

به منظور استفاده از ژل Aloe، برگ آنرا به صورت طولی برش دهید و ژل داخل آنرا خارج سازید. سپس آنرا به صورت آزاد روی قسمت آسیب دیده بمالید.

شیره Aloe از قدیم به عنوان مسهل مورد استفاده بوده است، اما در ایالات متحده مصرف چندانی ندارد. چون این ماده سبب بروز گرفتگیهای دردناك عضلات می گردد، لذا ابتدا مصرف سایر مسهل های گیاهی نظیر "كاسكارا و فلوس" توصیه میشود.

برای درمان سنگهای كلیه و به عنوان مسهل شیرة Aloe خشك را كه در اندازه های 0/05 تا 0/2 گرم قابل دسترسی است، مصرف كنید. برای درمان HIV، روزانه به میزان 800 الی 1600 میلی گرم مانوز استیله مصرف كنید. این میزان از مادة مزبور، برابر با نیم تا یك لیتر آب Aloe است، هر چند میزان مانوز استیله می تواند در فرآورده های مختلف متفاوت باشد.

نكات احتیاطی

ژل Aloe برای استعمال خارجی مادة بی خطری است، اما در موارد نادری سبب واكنش آلرژیك میشود. اگر پوست شما تحریك می شود مصرف آنرا ادامه ندهید.

ژل Aloe برای درمان زخمهای عمیق مؤثر نیست. شیرة آن می تواند سبب گرفتگی یا اسهال روده ای شدید گردد، زنان باردار یا شیرده نباید این ماده را مصرف كنند زیرا ممكن است سبب انقباضهای رحمی گردیده و سقط جنین را تحریك كند. مصرف مسهل Aloe برای درمان بیماریهای معده ای- روده ای، انسداد روده ای، آپاندیسیت یا درد معده مبهم تجویز میشود. این ماده ممكن است سبب تشدید اولسرها، بواسیر، دیورتیكولوز، التهاب دیورتیكول، كولیت یا سندرم روده تحریك پذیر (IBS) گردد.

مصرف طولانی مدت این ماده سبب وابستگی به آن میشود یا تعادل الكترولیتی را مختل می سازد. این ماده ممكن است سبب تغییر رنگ ادرار به رنگ قرمز بی ضرر گردد. كودكان زیر 12 سال نباید گیاه Aloe مصرف كنند.

تداخل های احتمالی

مصرف طولانی و مزمن شیرة Aloe می تواند و مزمن شیرة Aloe می تواند سبب كمبود پتاسیم گردد كه می تواند با پاره ای معالجات قلبی تداخل كند. احتمال كمبود پتاسیم در بدن در صورتی كه شیرة Aloe را با ادرار آورهای (مدرهای) تیازید، شیرین بیان یا كورتیكو استروئید مصرف كنید، بیشتر است.